*.ป้ามิตา.*...ดาหลา & ปะการัง & วังบุปผา

Phatsamon's posts with tag: daalaamita...blog

What are tags? You can give your posts a "tag", which is like a keyword. Tags help you find content which has something in common. You can assign as many tags as you wish to each post.
View posts by people in your network with tag daalaamita...blog
Blog Entry...........Jun 30, '08 6:25 AM
for everyone

ณ.วันนี้รู้นะ ว่าเคือง อยู่ 

 

รู้นะเคืองอะไรอยู่........

รู้นะ รู้นะ ว่าเคือง

 

....เค้าขอโทษ....

ณ.วันนี้อยากบอกว่า .....

คิดถึง วัน ที่เรา ........คิดถึง และรอคอยกัน ..........

จำมั่น ทุก สัญญา และจำมั่น ทุกคำพูดที่ บอกไป

 

ไม่สบายใจเลยนะ.......เห้อ ......

 

ได้ยินเสียงที่ บ่งบอก เราว่าป่วย 

เป็นห่วงและเป็นห่วง มากมาย

ดูแลตัวเองให้ดี นะ .....รอ และคอย  ตลอดเวลา ....


Blog Entry" ที่รัก " Jun 28, '08 10:49 PM
for everyone

ภาษาไทย คำนี้ " ที่รัก "

 

 

เป็น คำ ที่ ตลอดมา ใช้ กับ สองสาว ของฉันเท่านั้น

เป็นคำที่ออกมาจากหัวใจ ชนิด เกินร้อย

วันนี้ ขอ ใช้คำนี้ กับคุณ  เพระ นับวัน ความรู้สึก รักคุณเกินร้อย

เท่าเทียม สองสาวของฉัน  ทวีคูณ นะ 

เสมอ คุณเป็น ส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน

ทุกๆวัน  มีความสุข อยู่แค่นี้ มี สองสาว มีคุณ ในการดำเนินชีวิต  24 ชั่วโมง

แม้นว่าระยะทางจะไกล แสนไกล ห่าง แสนห่าง

แต่คุณรู้ไหม ?.......

1 วันที่เรา มีเวลาให้กัน ได้คุยกัน สารพัด สาระเพ  เรื่องบ้าบอ คอแตก .....

มันทำ ให้ชีวิต ของ ฉันมีความหมาย อย่างน้อย  ไม่รู้สึก  อ้างว้าง และโดดเดี่ยว

คุณคะ .......คุณจะได้ยินฉันไหม นะ

คงไม่ได้ยินหรอกเพราะ ห่างไกลเหลือเกิน

ขอบคุณ สำหรับ วัน เวลาที่ผ่านมา 7 ปี ที่ทมีความหมายสำหรับฉัน

ขอบคุณ สำหรับ  กำลังใจที่ มี ให้ ฉันตลอดมามิขาดสาย 

เหมือนนั่งกุมมือ ยาม ท้อทุกข์ ใจ

สอง แขน โดบกอดไว้  หลวม  ปกป้องความรู้สึก ฉัน เสมอ มา

 

ฉันไม่รู้ คุณรักฉันแค่ไหน

ฉันไม่รู้ คุณคิดถึงฉันเท่าไหร

แต่ ฉันอยากรู้ว่า ณ. วันนี้ ณ. วันนี้ 

 

ชีวิตนี้  .............มี เรา  และเรา เท่านั้น

คิดถุง คนนี้ที่ อยู่ไกล  ถึงปลายฟ้านู้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

ที่รัก  .....รักคุณนะ


........คำว่า มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี......มีสังคมที่ดี มีหน้ามีตา .....

จำเป็นไหม กับ การมีชีวิต ในปัจจุบันนี้ สำหรับคนหน้าบาง ที่เริด เชิดหน้า ในสังคม หรือ คนหัวโบราณ  ที่ยัง มีความคิดว่า

เมื่อ มี ครอบครัว ต้องเลือก คนที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี  เท่าเทียมกัน ทำงานทีดี  เท่านั้นจึงจะเหมาะสม กัน และไปด้วยกันได้อย่างสวยหรู.........จริงหรือ ?

จริงเหรอ ความคิด เหล่านี้จริงหรือ  หรอื เป็นเพียงค่านินม ของคนไทย ที่อยู่ ในสภาวะ จมไม่ลง และ มันยังไม่หายไปจาก สังคมไทยอีกหรือ

จะอยู่กับใครสักคนต้องคิดถึง เกียรติ หน้าตา สังคม และวงค์ตระกูล ?ไม่เถียง วงค์ตระกูลก็สำคัญ  แต่ จะเอาอะไรมาเป็นหลักละ ว่า  ทัดเทียมกันจะไม่มีปัญหา กันล่ะ

แต่.......................... แมร่งงงงงงงงงงงงงงง........

คนมัน ไม่มีเกียรติ ไม่รวย นี่หว่า  เลือกเกิดไม่ได้นะเฟ้ยจะให้มีเกียรติมาค้ำคอได้ไง .....

เกิด มา ไม่ได้อยูกองเงิน กอง ทอง  ไม่ได้คาบช้อนเงินฃช้อนทอง ไม่มี เงินถุงถัง นั่งเรียน ร่ำ เรียน ก็ ด้วยน้ำพักน้ำแรง แม้จะแค่ ป.ตรี แต่ก็นะ  ดีว่า หลายๆๆคน แบมือ ขอเงินพ่อแม่ เรียน ไม่รุ้จักคุณค่าของเงิน แบบนี้เค้า ไม่เรียก มีเกียรติ ศักดิ์ ศรีหรอก

คำว่า" ศักดิ์ศรีของคนจน  "

อย่างเรา มีความหมายคือ  ทำความดี ทำดี ให้ เสมอต้นเสมอปลาย  ไม่คิดชั่ว ไม่ทำเลว ไม่ เหยีด คนอื่น แม้จะ ด้อยกว่าทุก สภานะ

ทุกวันนี้....มี โอกาสได้เกิด มา พ่อ แม่ ให้ชีวิต  คอยดูแล  อบรมสั่งสอน

แล้วที่เหลือ เป็นหน้าที่ที่จะสร้าง เกียรติ ศักดิ์ศรี  ด้วยความดีงาม ไม่ต้องร่ำรวยเงินทอง แต่ขอให้ร่ำรวยความดี ร่ำรวยจิตดี  ไม่เหยียด ไม่รังเกียจ คนที่ด้อยกว่า .....

คง อยู่ สูงกว่าคนที่เรียกตัวเอง ว่าผู้ดีแปดสาแหรก  ที่มีแต่ หน้ากาก ในสังคม 

แท้ เนื้อ ในเน่า ฟอน

 

อยกา แก้ไความคิด  ของคนที่ชอบมองคน แค่ เปลือกนอก จังเลย

 

ผู้ดี 8 สาแหรก  อิอิ  คำนี้ เหมาะสมจริงๆ ๆ ใครบัญญัติ ฟร่ะ เจ๋ง

 


Blog Entryไม่...ไม่...อยากเจ็บJun 11, '08 9:08 PM
for everyone
รู้ว่านะ....คิดอะไรอยู่....

รู้นะ ที่ ห่วงใย ความรู้สึกของฉัน ....ขอบคุณห่วงฉัน

......วันเวลา ผ่านไป เนิ่นนาน ความผูกพัน นั้นมากมาย.....

สำหรับ..แนคนเดียว หรือเปล่านะ

เวลาห่างหาย และหายไป  รู้หรอกว่า ว่า วุ่นวาย

แต่ หาย และห่าง มันทำให้รู้สึก  เงียบ และ เงียบเหงา

บอกกันสักคำ นะ ว่า.....ไม่วาง....

ห่วงอนาคต......ข้างหน้า ใช่ไหม รู้นะ ........

แต่อยากบอกว่า ณ. .....วันนี้ วินาทีนี้

ชีวิตฉัน ไม่มีอะไร จะเสียอีกแล้ว

ชีวิตที่มีคุณ อยู่เสมอ  แม้คุณจะบอก ไว้ว่า ........ใช้เวลา

รู้ว่า ....ความรู้สึก ที่ หากต้องพลัดพราก มันเจ็บ

รู้ว่าคุณก็ไม่อยากเจ็บ ก็คงพอๆๆ กันที่ ไม่ อยากจะเจ็บ

เจ็บอีกครั้ง มันคง ถึงตาย .........

ใครๆๆ ที่ไม่ใช่ฉันก็คงบอกว่า จะบ้าเหรอ

เจ็บแค่นั้นไม่ถึงตายหรอก

ใช่สิ  เค้าไม่ใช่ฉัน เค้าจะรู้ได้ อย่างไร ?

วันนี้ .......

ไม่รู้สิ  คิดถึงคุณ.........นะ...ไม่รู้คุณจะคิดถึงฉันไหม ?

ในห้วงของความคิด  มีคุณเสมอ  แม้ยามนอน ก็ยังมิวาย .....

เงียบและเหงานะ เราเจอกันทุกวัน....

.เเสงดวงตะวันจางลับลาไป อีกวันมีเพียงฉันกับความเหงา

เเละเรื่องราว ร้อนรนที่ชำใจ  เสียงหรีดหริ่งเรไร ก้องกังวาล

คืนนี้ผ่านไป อีก  1 คืนแล้วสินะ 

ค่ำคืนเเห่งความเหงา มันทำให้เหมือนฉันจะขาดใจ

ค่ำคืนเเห่งความเหงา .........

ฉันยังเหม่อมองไปรอบๆกาย  เเต่ไม่เห็นใคร มีเเค่เหงาของฉัน

เเละเเสงไฟ เพลง เศร้า คอยเฝ้าหลอนใจ อยากผ่านคืนนี้ไป

โดย มีคุณในหัวใจ....เสมอ

 

ดาหลา ปะการัง 


FW mail มาให้อ่าน...อยากให้เพื่อน ๆ ได้อ่านด้วย..


  'อย่าหนีนะ เจ้าเด็กขี้ขโมย'

  เสียงผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งตะโกนลั่น  พร้อมกับมีเด็กคนหนึ่งกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งวิ่งผ่าน
ฉันกับแม่ที่กำลังซื้อเนื้อหมูในตลาดไปอย่างรวดเร็ว ทั้งแม่และฉันหันไปดูทันเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น
แค่แวบเดียว แม่ถามฉันว่า  'อ้าวนั่นป้าร้านขายของไม่ใช่เหรอ' 'ใช่จ้ะแม่ แกวิ่งไล่ใครกันละ'

ป้าคนนั้นชื่อว่า 'ป้าหนอม'เป็นแม่ค้าขายของชำ  สารพัดอย่างในตัวตลาดในอำเภอที่ฉันอยู่มีฐานะ
จัดว่าดีกว่าแม่ค้าคนอื่นๆ ในละแวกเดียวกัน  และเป็นที่รู้จักกันว่าแกเป็นคนที่ขี้เหนียวอย่างร้ายกาจ
แถมปากจัดที่สุดในตลาดอีกด้วย ใครต่อราคาของ  มากเกินไปหรือถามราคาแล้วไม่ซื้อป้าแกจะโวยวาย
ชนิดต้องรีบเผ่นออกจากร้านแทบไม่ทันทีเดียว เสียงเอะอะดังมากขึ้นฉันหันไปมองป้าหนอมจับข้อมือ
เด็กผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ 12-13 ขวบไล่เลี่ยกับฉัน ซึ่งกำลังดิ้นรนอยู่
และป้าแกกำลังจะลงไม้ลงมือ แม่จึงเดินเข้าไปถาม   'พี่หนอม มีไรหรอคะ'
 
 'ก็คุณเด็กเวรนี่นะสิ มันมา ทำทีขอซื้อยาแก้ปวดกับยาธาตุ  พอฉันหยิบส่งให้ มันก็วิ่งหนีมาเลย เงินก็ไม่จ่าย'
  พูดจบป้าหนอมก็ตบหัวเด็กคนนั้นอย่างแรงหนึ่งที และคงจะมีตามมาอีกหลายทีแน่ถ้าแม่ฉันไม่ห้ามไว้
   'ตายแล้วพี่หนอม อย่าถึงกับลงไม้ลงมือกันเลยนะ แล้วนี่จะทำไงต่อ' 
แม่รีบตัดบทเพราะเห็นว่าเรื่องราวชักจะไปกันใหญ่  'เรียกตำรวจมาเอามันไปเข้าคุกนะสิ เสียนิสัย
พ่อแม่ไม่สั่งสอนยังเด็กตัวแค่นี้ก็รึจะเป็นขโมยซะแล้ว ต่อไปก็คงต้องปล้นเขากินหละ'
ฉันสะกิดแม่ทันทีพร้อมกับมองพลางส่ายหัวน้อยๆ ทำนองว่าอย่าไปยุ่งดีกว่าแม่มองฉันแล้วมองเด็กคนนั้น

 ซึ่งท่าทางเหมือนกำลังจะร้องไห้แม่นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปพูดกับป้าหนอมว่า
   'อย่าให้ถึงอย่างนั้นเลยนะพี่หนอมเด็กมันคงอยากซื้อยา  แต่ไม่มีเงินนะ เอาเป็นว่า

ฉันจ่ายให้ละกันนะกี่บาทกันละ' ในที่สุดเรื่องก็จบลงโดยการที่แม่ยอมจ่ายเงินค่ายา
แก้ปวดกับยาธาตุแล้วแม่ก็จูงเด็กคนนั้นออกมาจากตลาด แต่ป้าหนอมยังไม่วายเตือนแม่ 
 'ใจดีกับเด็กขี้ขโมยแบบนี้ ระวังจะเสียใจทีหลังนะเธอ'
แม่ไม่ได้ตอบอะไรแต่พอเดินห่างจากร้านพอสมควรแล้วก็ถามว่า 'ทำไมหนูขโมยของป้าเขาละ'
 เด็กคนนั้นเงยหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาขึ้นมองแม่ แล้วตอบสะอึกสะอื้นว่า
  'แม่ผมปวดท้องมากเลยครับ แล้วแม่ก็ไม่มีเงินไปหาหมอผมก็เลยต้อง...'
แม่มองหน้าเด็กคนนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยืนผลไม้ที่ซื้อมาให้เด็ก คนนั้นถุงหนึ่ง แล้วบอกว่า
   'ทีหลังอย่าขโมยของใครนะ ถ้าไม่มีเงินมาขอเงินน้าไปซื้อก็ได้นะน้าชื่อสมพรเปิดร้านเย็บผ้าอยู่ใกล้ๆ

นี่เองถามคนแถวนี้ก็ได้ รู้จักน้า แทบทุกคนเลยแหละ เอ้า...เอา ส้มไปฝากคุณแม่ซิคนป่วยนะต้อง
กินผลไม้มากๆ จะได้หายไวๆ รู้มั้ย'  แม่เสริมพร้อมกับยิ้ม เด็กคนนั้นอึ้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะรับส้ม
พร้อมกับพูดขอบคุณแม่แล้วเดินจากไป หลังจากนั้นพอกลับมาถึงบ้าน ฉันก็ถามแม่ทันที
'ทำไมแม่ต้องช่วยเด็กคนนันด้วยละ รู้จักกันหรอจ้ะ' แม่ยิ้มแล้วตอบฉันว่า
 'ไม่รู้จักหรอก แต่แม่เห็นเด็กคนนั้นรับจ้างหาบขนมขาย อยู่แถวบ้านเราน่ะลูก แต่แกคงจำแม่ไม่ได้

หรอกแม่ซื้อขนม  แกอยู่ไม่กี่ครั้งเอง' 'แต่นั้นก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะต้องช่วยเหลือเขาถ้าเขาเป็นขโมยนี่แม่'
ฉันถามต่อ  แม่มองหน้าฉันแล้วพูดว่า   'แม่เชื่อว่าเด็กที่เคยหาเงินด้วยตัวเองมาก่อนตั้งแต่อายุเท่าๆ

กับลูก  จะต้องเป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบรู้คุณค่าของเงินทุกบาททุกสตางค์ว่ากว่า

จะได้มามันเหนื่อยยากขนาดไหนและคนที่มี ความรับผิดชอบนะ จะไม่มีทางขโมยของใครนอกจาก

จะจำเป็นจริงๆ เมื่อเขาไม่มีทางอื่นให้เลือกแล้วเท่านั้น' ฉันฟังแล้วก็ถามแม่ต่อว่า 
 'แล้วต่อไปถ้าเขามาขอเงินแม่ไปซื้อยาอีก แม่จะให้เขารึเปล่า'  'ให้สิลูกถ้ามันไม่มากไม่มายอะไร
 'แล้วแม่ไม่เสียดายเงินหรอบ้านเราก็ไม่ได้ร่ำรวยเหมือน บ้านป้าหนอมเขานะแม่'
'ถึงแม่จะไม่มีเงินทองมากนักแต่การที่ได้ช่วยเหลือคน ที่กำลังลำบากน่ะ มันทำให้แม่มีความสุข

แล้วยังได้บุญอีกด้วยนะ แค่นี้แม่ก็พอใจแล้ว ไม่อยากได้อะไรตอบแทนหรอก'
แล้วแม่ก็พูดต่ออีกว่า 'จำไว้นะลูก คนเรานะต้องรู้จักให้อภัยและให้โอกาสคน
อื่นแก้ตัวเสมออย่างเด็กคนนั้น..แม่มั่นใจว่าแกทำไปเพราะ รักคุณแม่ของแกจริงๆ แม่ถึงช่วยแกเอาไว้'
แล้วแม่ก็พูดต่อว่า  'ลูกอาจจะบอกว่าขโมยเป็นสิ่งทีผิด ใช่...แม่ไม่เถียงแต่บางครั้ง
คนเราก็ต้องมองด้านอื่นๆบ้าง อย่าคิดแต่เรื่องทรัพย์สินเงินทอง ตอนนี้ลูกอาจจะยังฟังไม่เข้าใจ

แต่แม่เชื่อว่าสักวันลูกจะเข้าใจเองแหละ' หลังจากนั้น ฉันกับแม่ก็หันไปคุยเรื่องอื่นๆกันต่อ

ฉันเองไม่เคยคิดเรื่องนี้ ี้อีกเลยจนเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น ทำให้ฉันต้องย้อนกลับมาคิดถึงเรื่องนี้อีก
ครั้งทั้งน้ำตา ว่าคำพูดของแม่ในครั้งนี้ถูกต้องที่สุดจริงๆ
หลังจากนั้นฉันเรียนจบระดับปริญญาตรีจากสถาบันราชภัฏแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด

แล้วฉันก็ได้งานทำในโรงงานในตัวจังหวัดนั้นเอง เงินเดือนก็พอประมาณ สามารถเลี้ยงดูแม่ได้โดย

ไม่ขัดสนนัก ฉันก็เลยขอร้องให้แม่หยุดรับจ้างเย็บผ้าเพราะอยากให้แม่พักผ่อนบ้าง
หลังจากทำงานหนักมาเกือบ 20ปีเพื่อส่งฉันเรียน แม่ยอมปิดร้านแต่ก็ยังรับงานเล็กๆ

น้อยๆของเพื่อนบ้านมาทำบ้างโดยไม่คิดเงิน แม่บอกว่าถ้าไม่ได้ทำอะไรเลยจะรู้สึกเบื่อ ฉันก็เลยต้อง
ยอมตามใจแม่  ฉันทำงานอยู่ประมาณ 2-3 ปี แม่ก็เริ่มรู้สึกไม่สบายเริ่มจาก
ปวดหัวบ่อยขึ้น ช่วงแรกๆไม่กี่วันก็หายหลังจากนั้นก็เริ่ม เป็นนานขึ้นเรื่อยๆ ฉันบอกให้แม่ไปหาหมอแล้ว

ฉันก็พาแม่ ไปหาหมอในเมืองหมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก แค่ทำงานหนักมากเกินไปหมอ

ให้ยามาชุดหนึ่งพร้อมกำชับให้พักผ่อนมากๆจะได้หายเร็วๆ  หลังจากกินยาตามที่หมอสั่งอาการปวดหัว

ของแม่ก็หายไปฉันเริ่มสบายใจขึ้น แต่หลังจากไปหาหมอได้ประมาณหนึ่งเดือน
แม่ก็เริ่มกลับมาปวดหัวอีกคราวนี้เป็นหนักมากกว่าครั้งที่แล้ว ยาที่เคยกินแล้วได้ผลมาก่อนก็ไม่ได้ผลเลย

 ฉันกังวลใจมากพอถามหมอหมอก็บอกว่าต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลในกรุงเทพฯเพราะว่าเครื่องไม้เครื่องมือ

พร้อมกว่า โรงพยาบาลต่างจังหวัด  หลังจากนั้นฉันรีบพาแม่ไปกรุงเทพฯทันที ไปยังโรงพยาบาลเอกชน

แห่งหนึ่งหลังจากหมอตรวจแล้วบอกว่ามีเนื้องอกในสมองต้องผ่าตัดโดยด่วน หากปล่อยทิ้งไว้อาจไปทับ
เส้นประสาททำให้เป็นอัมพาตได้ หรือถ้าผ่าตัดไม่ทันก็อาจร้ายแรงถึงขั้นเสียชีวิต ฉันตกใจมากของให้หมอ

ผ่าตัดให้ทันทีแต่หมอบอกว่าโรงพยาบาลที่มีหมอผ่าตัดสมองที่มีความพร้อมที่จะผ่าตัดเนื้องอก
ในสมองเป็นอีกโรงพยาบาลหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงมากกว่า ดังนั้นหมอจึงต้องส่งตัวคนไข้ไปยังโรงพยาบาลนั้น

 ฉันก็ตกลงหลังจากถูกส่งตัวมายังโรงพยาบาลดังกล่าวแล้วแม่ก็ถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดทันที

ขณะที่ฉันรออย่างกังวลใจอยู่ด้านนอก ทั้งเรื่องอาการป่วยของแม่และจากคำพูดของหมอ
ที่ทิ้งท้ายไว้ก่อนส่งตัวแม่มาที่โรงพยาบาลแห่งนี้ หมอบอกให้ทำใจไว้บ้าง เพราะการผ่าตัดสมอง

เป็นการผ่าตัดที่เสี่ยงมากโอกาสที่คนไข้จะเสียชีวิตมีมาก แม้การผ่าตัดจะประสบความสำเร็จก็ตาม

อีกเรื่องก็คือค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดสมองค่อนข้างสูง  เป็นหลักแสนบาท เมื่อรวมกับค่ายาระหว่างพักฟื้น

 คิดแล้วน่าจะต้องใช้เงินราวๆ ห้าแสนบาทฉันได้ยินแล้วแทบลมจับ ฉันจะไปหาเงินห้าแสนบาทมาจากไหน
ลำพังเงินเก็บของฉันกับแม่ยังมีไม่ถึงห้าหมื่นบาทเลย แต่ยังไงฉันก็ต้องรักษาแม่ให้หายส่วนเรื่องเงินไว้คิดทีหลัง
   หลังการผ่าตัดเสร็จสิ้นลงเป็นโชคดีของแม่ทีการผ่าตัดประสบผลสำเร็จและไม่มีอาการแทรกซ้อนใดๆ

ทางโรงพยาบาลบอกให้พักฟื้นประมาณหนึ่งเดือนก็สามารถไปพักฟื้นที่บ้านได้
  ทางโรงพยาบาลแจ้งรายการค่าใช้จ่ายทั้งหมดมาให้ฉัน ปรากฏว่าเป็นเงินจำนวนไม่ถึงหนึ่งพันบาทเป็นค่าติดต่อประสานงานเท่านั้น 
 ฉันแปลกใจมากจึงสอบถามกับนางพยาบาล นางพยาบาลบอกว่า
คุณหมอที่เป็นคนผ่าตัดและเป็นเจ้าของไข้ บอกไม่ให้คิดเงินกับฉันและแม่ โดยที่ทางโรงพยาบาลก็ไม่ทราบสาเหตุ
  ฉันจึงขอพบคุณหมอคนนั้นเพื่อขอบคุณ นางพยาบาลบอกว่าหลังจากเสร็จคุณหมอก็ถูกส่งตัว
ไปต่างประเทศทันทีเพื่อศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการผ่าตัดสมองที่อเมริกา แต่คุณหมอได้ฝากจดหมาย

ไว้ให้ฉันกับแม่ โดยกำชับกับทางโรงพยาบาลให้ฝากให้ฉัน พร้อมกับใบเสร็จค่าใช้จ่ายอื่นๆ ของทางโรงพยาบาลในวันที่แม่สามารถออกจากโรงพยาบาลได้ เมื่อกลับถึงบ้าน ฉันกับแม่ก็เปิดอ่านจดหมายของคุณหมอคนนั้น
  เมื่ออ่านจบทั้งฉันและแม่ก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกันเนื้อความในจดหมายมีดังนี้
 
  ข้าพเจ้านายแพทย์เดชา ทองวิจิตร แพทย์ผู้ผ่าตัด นางสมพร  ภู่จันทร์
  ขอสรุปค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดทั้งหมดดังนี้
         ค่าผ่าตัด                             0 บาท
         ค่ายาทั้งหมด                       0 บาท
         ค่าใช้จ่ายอื่นที่เหลือ               0 บาท
         รวมเป็นเงินทั้งหมด                0 บาท
 
         ป.ล. ค่าใช้จ่ายทั้งหมดได้รับแล้ว

    เมื่อยี่สิบปีก่อนด้วยยาแก้ปวดยาธาตุ  ส้มหนึ่งถุง
 
         ขอให้สุขภาพแข็งแรงไปอีกนานๆ นะครับคุณน้า
 
                               นายแพทย์เดชา ทองวิจิตร

ค่ำคืนที่เยือกเย็น...จากลมฝน...และ..เวลาที่เงียบสงัด

ผ่อนลมหายใจ เบาๆ

มองไปข้างหน้าที่.ปลายฟ้า

มองไม่เห็นดาวระยิบระยับ....เคยมี......เต็มฟ้า

มองหาดาวดวงเดียว ที่สวยที่สุด................ที่เคยเห็น
ด้วยจินตนาการ.........เหมือน เธอ กำลังทอแสงอ่อน ข้างดาวกลุ่ม ใหญ่นั้น

อยาก เอื้อมมือ คว้าเอาดาวนั้นมาแนบหัวใจ
และ .........พลันจินตนาการ ไป ว่า

ฉันเป็นลูกโป่งที่กำลังถูกเป่า ให้ พองออก ๆ
ยืด ออกไป ในอากาศ

แล้วลอยล่องไป ยังดาวดวงนั้น
ระหว่างทางนั้นๆๆ ฉันรู้สึกว่า

มีความเป็นธรรมชาติ.......นุ่มนวล
เหมือนฉันคือ อากาศ อย่างไรอย่างนั้น

คุณ.........ถามฉันว่า คิดอะไร เมื่อ ดูดาว ..........
ตอบไป เบาๆ ว่า คิดว่าตัวฉันเล็ก แล้วก้อเล็กมาก
จนไม่มีค่า และราคา เมื่อเทียบ ดวงดาว


แต่ คุณกลับย้อน.......ถามกลับ..........ฉันว่า
เวลาที่เรามองดาว เรา มองออกไป

ไกลจากตัวจะรู้สึกว่าเราเล็ก แต่ลอง ก้มลง ดู เบื้องล่างซิ
เธอจะรู้สึกว่าเธอ ตัว ใหญ่ กว่า ต้นหญ้า อีก หลายแสนเท่า

ฉันทำตาม และ ได้รับรู้ว่า

คำอธิบายนั้น เป็นจริง.........
สิ่งที่คุณ...........ถามและ.......บอก........ ฉันว่า ...........


ตราบใด ที่เธอยังคิดว่าเธอด้อยค่า

ก็ยังไม่มีใคร มองเธอเป็น ...ดวงดาวที่ อยู่สูงกว่าเป็นแน่ แท้
จงหันมา ดูตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง และ

ปรับหัวใจ มองตัวเอง ให้มีค่า
เหมือน ...........อากาศที่มนุษย์

ต้องการ ใช้หายใจ.................


-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

คนแรกของหัวใจ.......ขอเป็นคนสุดท้ายของชีวิต...ของกันและกัน

ความรัก คือ ความเข้าใจ รู้กฎ-กติกา ไม่ก้าวก่าย ให้ความไว้วางใจ มีความรู้สึกที่ดี ๆ

มีสุข-ทุกข์คอยเป็นกำลังใจให้กัน ตลอดไปนะ คนดี

วันนี้ คิดถึง และคิดถึงคุณ......ที่ไกลโพ้น อย่าง สุด หวใจ

จาก รอ  แรมเดือน  นี่จะรอ เป็นแรมปี แล้วหรือ ......

แต่ ถึงอย่างไร ฉันก็รอ คุณค่ะ

ด้วยความรัก และ ความคิดถึง.......



ดาหลา & ปะการัง ..จิตนิวรณ์ แท้จริง


Blog Entryคำพูด แย่ ๆ ๆJun 7, '08 10:33 AM
for everyone
ถ้าเราแคร์คำพูดแย่ๆ...ก็เท่ากับแพ้ใจตัวเอง


“ถ้าคนหนึ่งตีกลอง แล้วอีกคนยิ่งเต้น คนตีเขาก็ยิ่งตี แต่ถ้าตีแล้วไม่เกิดอะไรขึ้น เขาก็จะหยุดไปเอง เพราะตีไปก็เหนื่อยเปล่า”


คำพูดบางคำทำร้ายคนฟังได้น่าดู
ถ้าจะให้ไม่แคร์เนี่ย ทำได้ยากแน่นอน
ถ้าเคยรู้สึกแย่ กับคำพูดแย่ ๆ ของคนหลายคน
คำพูดของเขาทำให้เราหมดความนับถือตัวเอง
บางครั้งมันอาจจะถึงขนาดทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไป
บั่นทอนสุขภาพกายและใจ
คนพูดทิ้งยาพิษไว้ในใจเรา แล้วก็หนีลอยนวล

คนที่แย่คือคนฟังสิ...
ฉันเลยเปลี่ยนความคิดใหม่
พยายามหาเหตุผลเพื่อเข้าใจพวกเขา
คนที่ชอบติข้อบกพร่อง
ตอกย้ำปมด้อยของคนอื่น เพราะต้องการให้ตัวเองดูดี
คนพวกนี้มีปมด้อยในใจ ชอบสร้างคุณค่าให้ตัวเอง
โดยการติคนอื่น เพื่อลดคุณค่าของคนอื่น
จิตใจเขาขุ่นมัว มองไม่เห็นความดี ความสวยงาม
และสิ่งดี ๆ ในตัวคนอื่น เพื่อนำมาพูดถึง


บ่อยครั้งที่เรามักเจอคำพูดแย่ ๆ จากคนรอบข้าง
ถ้าไม่รู้จักดูแลจิตใจ ความรู้สึกของตัวเอง
เราจะถูกบั่นทอนลงทีละนิด....

ที่สำคัญเราจะต้องหนักแน่น อย่าหวั่นไหว
ที่เขาว่ามา เป็นปมด้อยของเราก็จริง
แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้
ที่เขาติมาเพราะเขามองหาส่วนแย่ ๆ ของเราต่างหาก
ที่ดี ๆ ก็มี แต่เขาไม่พูด
ตัวเราย่อมรู้ตัวเองดีที่สุด
เชื่อในคุณค่าของตัวเอง ไว้ใจตัวเอง


ดูแลหัวใจของเราให้ดี
เรียนรู้ที่จะคิดปฏิเสธคำพูดแย่ ๆ จากคนอื่น
รู้แหล่งที่มาอย่างมีเหตุผล
แล้วจะไม่มีอะไรมาบั่นทอนหัวใจเราได้เลย...


++++++++++++++++++++++++++++++
จากหนังสือ "กล้าที่จะก้าว"

เห็นมั๊ย.....ใครอยู่ในรถ

 

จำได้มั้ยว่า ใครขับและใครป็นผู้โดยสารรถคันนี้ แถมไม่เปิดแอร์ด้วย

ใครที่ใช้รถเล็กๆราคาถูกๆ แล้วรู้สึกอับอาย เสียหน้า .. เข้ามาดู  
ใครที่ใช้รถเล็กๆราคาถูกๆ แล้วรู้สึกอับอาย เสียหน้า .. เข้ามาดู!!!  
เคยเสียหน้าใช่ไหมหละ ที่รถตัวเอง เป็นรถเล็กๆ ราคาถูกๆ ไม่กี่แสน ระดับต่ำๆ  
อับอาย .. สู้หน้าคนที่ใช้รถราคาแพง ๆ หลายล้าน ออปชั่นเพียบไม่ได้
เสียหน้า ที่ตัวเองเป็นหัวหน้า .. ขับรถญี่ปุ่นคันเล็กๆ  แต่ลูกน้อง ขับเบนซ์คันใหญ่ บีเอ็มคันยักษ์ ฯลฯ  
เลิกคิดน้อยใจได้แล้วครับ...ดูรูปนี่เลยครับ  (โดยเฉพาะคนขับน่ะ)
ผมเอาไปให้ร้านรูปพิมพ์ให้ใหญ่ขนาดโพสต์การ์ด ใส่กรอบ ตั้งหน้ารถ  ไว้เตือนตัวเตือนใจตัวเอง ... ว่า 'รถเล็กๆ ก็ พอเพียงแล้ว'  
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ขอจงทรงพระเจริญ 







 

 

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ

 




ฟังเพลงรัก หวาน ๆ  เพลงนี้ แล้ว นั่งคิด และคิด คิดถึง ...

อยากรู้ ในใจ ของ เธอ ว่า คิด เหมือนกัน ที่ฉันคิดไหม

อยากถามมีคำถามที่ ....อยากถาม ....

วันนี้ .....พร้อมที่จะเดินไปด้วยกัน หรือเปล่า ..นะ

ถามเธอ ว่าเธอ พร้อม ไหม ?

ถ้าเธอพร้อม ฉันก็พร้อมที่จะ เดิน จูงมือ กันไป

ตามทางเดิน ที่ ไม่รู้ว่าจะเจอ กับอะไรบ้าง ไม่ว่าจะดีหรือร้าย

แต่ฉันมั่นใจนะ ว่า เธอ จะ นำพา ฉันไป สู่ ทางเดินเดิน และ ปั้นปลายของชีวิต

ที่ ราบรื่น ... หวังอย่างนั้น ....

ที่รักคะ ....เวลานี้คิดถึง นะ คิดถึงมากมาย.....

วันเวลา ผ่านไป  ความรู้สึก ที่ ผูกพัน แน่นหนา

มันเป็นความผูกพันที่ บอกได้ ว่า อบอุ่น ....

ขอบคุณ  ความอาทร และ ความรักที่มี ให้ ตลอดเวลา

รอคอย ด้วยความรัก

รอ.....ที่จะเดิน ไป พร้อม ๆ กัน

นะคะ คนดี.....

 

...ถ้าเธอพร้อม ฉันก็พร้อม....ที่จะเดินไป ด้วยกัน ...

ดาหลา ปะการัง  นั่งคำนึง คริคริ ถึงคนดี นะจ๊ะ

 


แต่ ก่อน ในความรู้สึก ไม่เคยคิด เลยว่า จะเจอ กั๊บตัวเอง

ในคำว่าการเลือก ปฎิบัติ

ไม่เข้าใจ ว่า ทำไม ทำไม ต้อง ต้อง เลือก ที่จะ ปฎิบัติ

อะไรคือ ปัจจัย ที่ จะ เลือก ปฎิบัติ

มันมีอะไร บ้างคะ

จาก นี่รึเปล่า ......

เจ้านาย ถุก เป่าหู

เพื่อน รำคาญ ....หรือ.... เพื่อนรังเกียจ ?

เจ้านาย ..ถูกเป่าหู ให้ รู้สึก ว่าเอนเอียง อันนี้ไม่แน่ใจ ง่ะ

เพื่อนรำคาญ รึเปล่า .....อะไร อ่ะ ทำตัวเป็นแม่แก่ ขี้บ่น หรอื จู้จี้ หรือ เปล่า นะ

เอ ไม่รู้ ง่ะ

เอ เพื่อนรังเกียจ ไป ทำ ไร ให้เค้ารังเกียจ

เออ นั้นสิ ไป ทำ อะไร ให้เค้ารังเกียจ ถึงไม่ อยากจะ สังสรร เสวนา....

อื่ม ....แล้ว ต้อง ทำไง กับชีวิต ที่ เลือก ปฎิบัติ

แบบนี้

เจ้านายแก้ ไมได้ หาก ถุกเป่า

เพื่อนรังเกียจ ก็ คงต้อง ผูกคอตายลา เพื่อน ไป แล้ว อยู่ อย่างโดด เดี่ยว

อยู่ อย่างที่ บอก ได้ ว่า หา ความหมาย ไม่ได้ งั้นสิ

เห้อ อยู่ไป จน กว่าจะหมด ลม ดีกว่า มะ

อย่างน้อย ชีวิตนี้หก็ยังเป็นของฉันเพียงคนเดียว

ที่ จม อยู่ กับความคิด ...........

จม อยู่กับ อดีต.....

จม อยู่กับ สิ่งที่ ...........ตามหา

หาต่อ

สัก วัน คงมี ใคร ไม่เลือกปฎิบัติ กับฉัน

ไม่รังเกียจฉัน ....และ รักฉัน .......

อย่างจริงใจ.....และ......เต็มหัวใจ

Blog Entry..สมอง คุย กับ ใจ....Apr 17, '08 10:40 AM
for everyone

เคยคิดบ้าง ไหม  ? ...สมองตั้งคำถาม

คิดอะไรหรือ ....ใจถาม คืนบ้าง

ก็....ก็..คิดว่าโลกใบนี้มีอะไรอีก ที่เรายังไม่เจอ ......สมองตอบ

เอ ไม่รู้สิ  เราไม่ได้คิดถึงตรงนั้นเลย  ใจตอบ

เราว่านะ  โลกใบนี้ ที่เราเจอแล้ว คือ  มนุษย์ ชายหญิง.......สมองว่า

แล้วอะไรอกี  ใจ เห็นต้นไม้ ใจเห็นดอกไม้  ป่าเขา แม่น้ำ ลำธาร......ใจก้พูดบ้าง

เราว่า ใจ ไม่เคยเห็น ในสิ่งนี้แน่ๆๆ เลยเราว่า ......สองพูดบ้าง

อะไรเล่า ที่สมอง ว่า ใจไม่เคยเห็น ......ใจตั้งคำถาม

เราว่า .....จิตใจ ไง จิตใจที่ สมอง พูดถึง  นะ สมอง ว่าใจก็คงไม่เคยเห็น ใจของตัวเอง ใช่ไหม ?

ใจ ทำงง กับคำถาม ของ สมอง  งง สิ  ว่า ใจของตัวเอง ทำไมจะต้อง เห็นด้วย .....ใจถาม

อ้าว  ก็ ในใจของ ใจเอง  เคย เห็นความเป็นตัวตนของตัวเองบ้างไหม ว่าคิดอะไร บ้าง.... ดูสิ 

เมื่อสมองถาม ว่า ใจเห็นอะไรบ้าง .....ใจ ตอบมาว่าเห็นต้นไม้ ใบไม้ดอกไม้ และ สิ่ง สวยงาม 

สมองว่า ใจ แหละ เห็นแต่สิ่งที่ดีงาม  เป็นใจที่อ่อนหวาน สิ่งที่ถ่ายทอด  ออก มา ก็จะ ส่งผล ให้เห็นแต่ สิ่งดีดี และงดงาม

แต่ ถ้า ใจของ ใจเอง  มีแต่ความเคียดแค้น อิจฉา ริษยา ใครต่อ ใคร  สิ่งที่ใจจะบอกสมอง ก็จะออกมาในทางลบ และจะแสดงออกมา ทาง กริยา และ วาจา .....อย่างชัดเจน

แล้วสมอง คิดว่า อยากเห็นแบบใด ล่ะ ........ใจถาม

สมองคิดว่า นะ สิ่งที่ สมองไม่เคยเห็น ก็นี่หล่ะ .จิตใจ....ของ มนุษย์

แล้ว สมอง จะอยาก เห็นทำไม ล่ะ ....ใจถาม

เออ นั่นสินะ  เราจะอยากเห็นทำไม ล่ะ ในเมื่อ สิ่งเหล่านี้  มันจะ แสดงออกมา จาก ใจ ของผู้คนเหล่านั้น

เป็นกริยา และ วาจา........นั่นเอง....สมอง ได้ข้อสรุป

จึง ตั้งคำถาม ใหม่ ว่า .....แล้ว ทำไม เค้าเหล่านั้นจึง มี สิ่งเหล่านี้ ในตัว ทำไม บางคนมี

แต่ด้านลบ บางคนมีด้าน บวก..........

ใจก็ว่า .....งานนี้เค้า ไม่แน่ใจ 

แต่คิดว่ามันเป็น สิ่งที่ สร้างและสะสม มาจาก อดีตและ สร้างได้ ใหม่ ในปัจจุบัน

เค้าว่าตัวเลิก คิดเถอะ......ตั้งใจ ทำดี เพื่อ วันข้างหน้า ....

ทำดีไม่หวัง อะไร และ สร้างบุญกุศล ดีกว่านะ

จิตใจ จะได้ สงบสุข นะ ......

ปล.  วันนี้ อย่า งง เมื่อ ได้อ่าน  

เพียงแต่ สมอง กับใจ มัน คาใจ กับ หลายเรื่อง ที่เกิด ขึ้น รอบๆๆกาย .....

ไม่รู้ บ้า ยัง  อ่ะนะ

 


Blog Entry...~@~...ภาพใบนั้น.....~@~...Apr 17, '08 5:24 AM
for everyone

นั่ง มอง ภาพ 1 ภาพ ในมือ  ....
ค่อยๆ ลูบ ไล้ บน ภาพ ถ่าย ใบนั้น

ความรัก ความอาทร ที่ ผ่านวันเวลา ....
แต่มันก็ เป็นความทรงจำที่ดีของฉันเสมอ .........
ฉัน ไม่ได้เพ้อ ฉันไม่ได้ ฝัน ฉันเห็นรอยยิ้มของ คุณ จาก กระดาษ แผ่นนี้.........

เวลานี้ แม้ เราจะอยู่ ห่างกันไกล
......แต่ ......
อยาก ให้ รับรู้เอาไว้
.....หัวใจ .....
ดวงหนิ่ง รอคอย การกลับมา ....

นั่งมอง และ มอง ใบหน้าของคุณ ที่ มีแต่รอยยิ้ม เสมอ
นอยยิ้ม คุณ มีแต่ความเอื้ออาทร มีความรัก ฉาย มา ให้ได้สัมผัส

....ภาพ ถ่าย ใบนั้น .....
....บอกว่า......
ช่วงเวลานั้นเป็นช่วง เวลาที่ มีความสุข ที่สุด ของฉัน........
แต่ วันนี้ ฉัน ไม่ได้บอกว่าฉันไม่สุข หรอก ฉันมีความสุขดี ค่ะ

วันๆๆของฉัน ยังมีคุณ มีลูก เป็นหัวใจ อยู่เสมอ ๆ
การใช้ชีวิตอยู่ บนความสุข ไม่เบียดเบียน ใคร
ไม่ทำร้ายใคร ไม่ว่าจะ กาย วาจา หรือ แม้แต่ใจ
แต่อย่างหลัง ในคงามรู้สึก ในจิตสำนึก มัน คงค้านอยู่
เพระว่า ฉัน ไม่ทำร้ายคนเหล่านั้นก็จริง แต่ ก็ อด เคือง มิได้

คุณบอกกับ ฉันเสมอ ชีวิต มันก็เป็นแบบนี้ อย่าคิด อะไรมาก
คุณบอก ฉัน อยู่บ่อยๆๆว่า ทำดี ที่สุด
.....แล้ว ......
พระเจ้า เท่านั้นที่จะรู้ ว่า สิ่งที่เราทำ นั้นผิด หรือ ถูก.....

คุณบอก กับฉัน ตลอดเวลาว่า พื้นฐานคน
....แต่ละคน .....
มันไม่เหมือนกัน แม้แต่เราเอง เราก็ยังต่างกัน

เพราะฉะนั้น ไม่ แม้แต่จะคิด ไป ทำร้าย ใครแม้แต่ความคิด
ปลง กับ สภาพ แวดล้อม นะ อย่า ไป ครุ่นคิด
หรือวิตก กังวล อย่า ไป ใส่ ใจกับคำพูด ของ ใครที่ไหน
จงเชื่อมั่น ในตัวเอง สะสม สิ่งดีงาม นะ
ให้ ยึดมั่น แต่ คุณธรรม และ สร้างแต่ความดี นะ


......แล้ว เราจะ สงบ สุข..........

นั่งคิดถึง ทุกคำพูด ของคุณ ที่ เพียร บอก เพียร สอน ฐานะ สามีภรรยา
นั้งคิดถึง ทุก ความรู้สึกที่ถ่ายทอดมา จากความรักและความอาทร
นั่งคิด และ นั่งร้องให้ เพระคิดถึงคุณ....

ภาพ ถ่ายใบนั้นของเรา มันยืนยันได้ ว่า
รักและอาทร ต่อกัน ตราบ นานเท่านนาน

 

 

รักคุณนะคะ คนดี


มี สิ่งหนึ่งที่คาใจ ...........คาหัวใจจัง

จึ่งตั้งคำถาม   คำถามนั้นคือ อะไร ?

คำถามนั้นคือ?

อะไรคือ องค์ประกอบ และคุณสมบัติ ของการ ถ่ายภาพ  แบบมาโคร ....

องค์ประกอบ คงไม่ต้องถาม เพราะรู้ อยู่  แต่

แต่............แต่..........

คุณสมบัติ ที่จะ ถ่ายภาพ มาโคร  ให้ได้เนียบ  และเนียนที่สุด  มันคือ อะไร

หลาย ชั่วโมง ที่ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้  หลายชั่วโมง รวม กันเป็นหลายวัน  ที่คิดถึงแต่เรื่องนี้

ถ้าสิ่งที่ฉันรู้ว่า......ผู้ที่จะถ่ายภาพ มาโคร ได้เจ๋งสุดยอด  

นอกจาก ใจรัก และ อุปกรณ์ คือ สิ่งที่สำคัญ

นั่นคือ สิ่งที่ฉันรู้  แล้ว อื่นๆๆ หล่ะ  ฉันอาจจะโง่ ฉันอาจจะไม่รู้ แต่ทำไม นะ ชีวิตนี้ ถึง มีอะไรมา วุ่นวายใจ

กระทบ เนืองๆ  ทั้งๆที่พยายาม ตัดออกไป 

และ ไม่คิด แล้วนะ แต่ก็ มิวาย  แม้ มิได้นำพา ก็ตาม ( กระแด๊ะ สำนวน นางทาส )

เค้าบอกว่า ............คนที่ถ่ายภาพ  .........มาโคร

........มาโคร .......ต้อง !!!!!..................ต้อง !!!!!....................ใจเย็น ?

( เกิดคำถามอีก เย็นแค่ไหนละฟร่ะถึงจะ...เย็น....พอ )

........มาโคร .......ต้อง !!!!!...................ต้อง !!!!!................มีความรู้  จัดว่าง องค์ประกอบ  มุมมอง เจ๋ง

........มาโคร .......ต้อง !!!!!...................ต้อง !!!!!...............ต้อง มีกะตัง ( ตอนนี้ ไม่มีง่ะ ) ต้องมีเลนส์ เจ๋ง 

( ตอนนี้ กล้องก็ไม่มี  อย่าได้ถามถึงเลนส์ )

........มาโคร .......ต้อง !!!!!...................ต้อง !!!!!...............ต้องมีเวลา  อันนี้ไม่รู้ ง่ะ ว่า จะถ่ายภาพมาโครดอกไม้ สักดอก ต้อง ใช้เวลา นานแค่ไหน  ถึงจะ......เริด ......พอ

........มาโคร .......ต้อง !!!!!...................ต้อง !!!!!...............ต้องเนียนแค่ไหน ถึงจะได้รูป มาอย่างเนียน

และ  แค่ไหน   ถึงจะ เป็นเจ๋งสุดยอด  ของมาโคร..........

อันนี้ มันคือ คำถาม นะ ?  ที่มานคาใจข้อย หล๋าย

ที่คาใจ ถามมาใคร่รู้ ประดับ สมอง โง่ ๆ ๆของข้อย

เท่าน้านนนนนนนนนนน  อย่า คิดมากะข้อย 

ข้อยมะด้ายน้อยใจไผ๋  นึก อยาก จะเจือก รู้เท่านั้นแหละ  ว่าจะ โปรคอมแพ็ค ( กระแดะ อยาก เป็น )

ต้อง  ทำ ยังไง  ....ทั้งๆๆที่ ไม่มีอุปกรณ์  มาโครชั้นยอด  มีแค่ มาโคร ชั้นกลาง  จาก คอมแพ็ค ธรรมดา

 

เท่านั้น แล..............

 


[center]

16 เมษา วันคล้ายวันเกิดหมาน้อยสุดที่รักของ มี๊

13  ปีแล้ว สินะเลี้ยงลูกน้อยตั้งแต่ เล็กจนโต  จน ตอนนี้ โอบ เต็มๆ ๆ กอด

วันเวลา ผ่านไปเร็ว นะ   ผ่านไป  เร็วจน ใจหาย ..........

อีกไม่นาน แล้ว ลูกก็จะเริ่มเดิน ด้วยขาของตัวเอง 

คงนั่ง มอง ต่อไป  ด้วยความภูมิใจ

เจ้าหมาน้อย น่ารัก  คอยดูแล เอาใจใส่ ทุก ๆ อย่างที่เป็นเรา

ยามเย็น กลับบ้านจะเห็น วิ่ง มา อย่างไร  สิบกว่าปี ก็ยังวิ่ง อยู่อย่างนั้น 

พร้อมน้ำเย็น ที่ ได้ ดื่ม จาก  1 แก้ว ไม่กี่อึก จน ได้ ดื่มน้ำเย็นเต็มอึก เต็มแก้ว .....

หมาน้อย เป็นเด้ก น่ารัก เป็นเด็ก ที่ไม่ดื้อ ขี้อ้อน ขี้งอน แต่ก็ เข้าใจ อะไรง่ายๆๆ
แคร์ความรู้สึก ของคนรอบข้าง โดยเฉพาะ แม่
การเรียนก้ เพอ ไม่น้อยหน้าใคร 

เค้าวางเป้าหมาย แล้ว สำหรับการเดินต่อไป ข้างหน้า กับสัมมาอาชีพที่เลือก
ฉันไม่บังคับ ให้เรียนอะไร
การเรียน จะเป็นสิ่งหนึ่ง ที่เค้าเลือก  เพราะ นั่นคือ สัมมา อาชีพ ข้างหน้า ของชีวิต

ขอบคุณพระเจ้าที่ มอบ หัวใจอันวิเศษ ที่สุด ให้ ฉัน 3  ดวง ด้วยกัน

อีกไม่นาน ลุงก็จะกลับมาแล้ว

ต่อไป ชีวิตครอบครัว คง สมบรูณ์ เสียที

 

ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณสวรรค์

[/center]


โง่ สุด ๆๆ  จ่มกำเมืองละเน้อ

 

ซวยอย่างแรก เสีเงิน เนื่องจาก ดั๊น ลืม ลืม เมินไป หน้อย ลืมเสียภาษี เลยโดนนนนนนนนนนนยึด

เลยต้องเข้าไป ติดต่อ ตี้ ขนส่ง ต้อง ตรวจสภาพ รถ เป็นตุ๊ก ใจ๋ขนาด เพระ อี่เฒ่า มันจะบะผ่านก๋านตรวจ
ไหว้ สา หาป้อขุนศึก ได้โปรด ขอจ่วยลูก ฮื้อ ผ่านพ้นไป ด้วยดี

และ ปาติหารก่อ มีจริง
ผ่าน ฉลุย แบบ เห้อ เฮา งง
มีเรื่องตลก ต่อนนึ่ง ตอนเอารถเข้าไป ในโองกวด เปิ้นก่อ เอิ้นมาว่า เปิด ฝากระโปรง

เฮาก่อ ใจ๋ตุ๋มต่มอ แต๊ะ .....เดินมาขูดๆๆเลขเด็ด อิอิ

แล้ว คุณ ช่าง เปิ้นก่อ เอิ่นว่า เหยียบเบรค ....เฮากอ่ ย่ำ น๊อ ....
เอิ้นมาแห๋ม ว่าเหยีนยเบรค .....เอ เฮาว่าเฮาย่ำละนา

อ้าแก เตียวมาบอกว่า พี่ครับ เหยียบเบรค เสือ กเถียงไป ว่าย้ำละลอ

ต้อง อายม้วน เพระ อ้ายเปิ้นว่า

" ที่พี่เหยียบ นั่นมันคันเร่ง ไม่ใช่เบรค โอยอายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยง่าว"

เพล๊ง  หน้าแตกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ผ่านไป แล้วต้องไป เสียซะตาง ก่าปรับ 2000 ป๋าย แถ๋ม ต้อง เสียก่าลงทะเบียน รถใหม่ แห๋ม 1022 บาท ก่า พรบ แห๋ม

เอา ว่า อานเลยอ่ะ วันนี้ .........แต่ สนน ความง่าว ของตัวเก่า ลืม ง่าวลืมเซ๊อะ

ต่อน เอารถเข้าแถวรอกวด สภาพ นา เป็นดีข๋อย รถกันหน้า เน๊าะ รถใหม่ ป้ายแดงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงแจ๋ เลย อ่ะ เฮา อี่เฒ่า มันต่างกั๋นฟ้าดิน บ๋อ

แต่ บะเป็นหยั๊ง เฮามีตะอี้ มีขี่ก่อ บุญนักหนาละ

ทุกอย่าง ผ่านไป ด้วยดี ..เวลา 10โมงป๋าย บะจ้าอย่างตี้คิด

เอาว่าชื่นชม เจ้าหน้าที่ขนส่งนะเจ้า โอภา ปราศัย ดี แม้ว่า บางท่านจะ หน้า คิ่วไป หน่อย( อากาศ มานฮ้อนละน๊อ )

จาก ขนส่ง ขับรถออกมาแบบว่าตั๋ว เบา หวิวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

ไป ยัง เส้นตาง กองบิน เห้อ โดนเกิด แห๋มละ
" พี่ครับ ผม ขอทำหน้าที่เก็บ บัตร ผ่านกองบินนะครับ "
โอน้องคะ พี่ ยังไม่ได้บัตรใหม่เลย อ่ะ อย่าเพิ่งเก็บนะ 
" ไม่ได้ครับ ผมทำตามหน้าที่ "

แป่วววววววววววววววววววววววววววววววววววววว โดนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ก๊อก 2 ไร้ สภาพ

มาแผ๋ว ตีทำ งาน กำลังขับ ผ่าน ตางเข้า เห้อ ยามว่า บัตรไม่มี ห้ามเข้า กำ เลยต้อง โชว์ บัตร อัน หน้าบะงาม ฮื้อ ผ่อ แล้วเอิ้น ออกไป.............

ไอ้น้อย ป้ามายะก๋านคับ เจ่นจะได้ ผ่าน

เห้อ นี่คือ อุทาหรณ สำหรัยบความง่าว ของตัวเฮา จำเอาไว้เลย จำจ๋นต๋าย.............


Blog Entry...สุขใจ...Apr 1, '08 6:00 AM
for everyone

หลายวันที่ผ่าน มา ชีวิตที่ดูเหมือน โรยราและแห้งแล้ง

มันมีความสุขมาก ตามน้ำฝนที่พร่างพรู ลงมา สู่ ที่หัวใจ 4 ห้อง ของฉัน

ความสุขที่มากับสายฝน เต็ม ๆๆ ใจ เลยนะ

ขอบคณนะคะ ที่รัก ขอบคุณความสุขที่หมด ที่ มี ให้

ขอบคุณ ความห่วงใย ทุกฝีก้าว

ขอบคุณความรู้สึก แคร์ ทุก ๆลมหายใจ

ขอบคุณความสุขสบายที่ ให้ ทั้งหมด ของ ช่วงเวลา

นั่งคิดถึงที่รัก อยู่

นั่ง ฝันถึงแม้จะ บอกว่า ฝันกลางวัน ก้ไม่เถียง

คิดถึงและคิดถึง..........

เห้อ .........ความคิดถึงนี่ร้ายจริง ๆ ร้ายกาจ ...........

ที่รักคะ  จะจำเอาไว้ ว่า ....เส้นทางไป สวน......มัน เป็นความสุข ที่จำไม่ลืม

ทางที่เรา นั่งรถไป ชม วัดวาอาราม ด้วยกัน ไป ถึง ขาหมู ที่ ได้กลับมาแต่ความแห้วเพระ หมด แล้ว

เส้นทางที่เราไป  ตามหา ปลาสด ที่ริมเขื่อนนั่นอีก ก็เป็น เส้นทางที่จะจำไม่ลืม เหมือนกัน

ที่รักจ๋า รีบกลับมานะ  จะ รอ และ รอ ....

รีบกลับมานะ ....คิดถึง อ้อมกอด ที่บอก ว่าอบอุ่นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ที่รักคะ  คิดถึงนะ ...........


ใคร แวะมาบ้านเรา เยอะเลย  อ่ะ  วันนี้ มีถึง 12 แน่ เลขสวยนะ เราชอบ

เคยเห็น  ตัวเลข ผู้เยี่ยมเยื่อนมากมายแต่ ไม่ ทักทาย  อยากรุ้จิง ว่า ใครมาเยี่ยมบ้านเรามั่งนะ  .....

ทำไง ถึงจะรู้ ว่า ใครมา มั่ง อ่ะ ........

แต่ก็ยินดีนะที่มีเพื่อน แวะมา บ้านอ่ะ ..แม้ไม่ส่งเสียง วู๊  ทักทายกัน เป็นไรค่ ของคุณมากนะคะ

วันของการรอคอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

วันวาน บอกฉันว่า......พรุ่งนี้เจอกันนะ...........

วันนี้ เสียง นี้ หวานจับใจ.........

วันนี้  ได้ยิน เสีบง ดัง ผ่านสายมา  อุอุ  ไม่ไกลแล้วไม่ไกลแล้ว  ไมได้ไกลโพ้น อย่างเคย

สุขใจไหม สุขนะ สุข ....

 

วันนี้จะ ผ่านไป แต่หัวใจ อิ่มเอม และเป็นสุขเหลือกเกิน อ่ะ....

 

วันนี้ยิ้มหน้าแป้น  ทั้งวี่ ทั้งวัน อิ เก๊าะคนมานมีฟามสุขที่หว่า อิอิ


วันของความหมายที่รอคอย

 

มานานนนนนนนนนนนนนน

 

นานมาก  แน่ะวันของความหมายที่รอคอย มานานนนนนนนนนนนนนน

 

นานมาก  แน่ะอิสระ แล้ว เหมือนนก มีปีก บินได้ไป ไกล โพ้น

ความสุขที่ ใครก็ยากจะเข้าใจ

สิ่งหนึ่ง ที่รอ คอยและรอคอย ด้วยใจจดจ่อ

เวลานานเหลือ เกินที่จะได้ สิ่งนี้ มาครอบครอง

เพิ่งรู้ว่า อยู่อย่างอิสระ มันเป็นอย่างไร

มันเหมือน นุ่น ลอยลม เหลิงลอย ไปในนภา อากาศ

มันเป็นความสุขที่อิ่ม เอม ในหัวใจ
ความหมองหม่นที่เกาะกินหัวใจ ได้ มะลาย หายไป กับสายลม และ วันเวลา
ขอบพระคุณ
ขอบคุณ พระเจ้า ที่ประทาน ...สิ่งที่ เราหวังไว้

ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ ๆ .....


Blog EntryขอบคุณMar 8, '08 11:15 AM
for everyone

หนึ่งมือ กะคนรู้ใจ 

บอกความหมายมากมาย ในนั้น

หนึ่งมือ จาก ครอบครัวของเรา 

มันมีความหายมากมายเกิน กว่าบรรยาย

1เพลงจาก  การขับขาน

บอก ว่า อิ่มเอม อย่างยิ่ง

1 ช่วงเวลา ที่มี ให้

บอกได้ มากกว่า

 

 คำ-ว่าขอบคุณ นะคะ


Blog Entry...ความเจ็บปวด...Mar 8, '08 12:39 AM
for everyone

เกิด มา ก็มาคนเดียว ( ยกเว้น มีฝาแฝด )

เกิด มา พ่อ แม่ก้เลี้ยงดู  อบรม และสั่งสอน ให้รักเพื่อน พี่น้อง

เกิด มา ก็ มาแต่ตัว ไม่มี อะไร มา บอกว่านี่ของ ฉัน นั่นก็ ใช่

เกิด และโตมา ก็รู้ว่า อะไรควรทำ และไม่ควรทำ

จำได้ พ่อ แม่ สั่งสอน เอาไว้ ว่า .....

สิ่งใด ที่ มิใช่ก็อย่า ได้ ไขว่คว้า   และ หาก จะเอื้อม มือ เพือ่ ไขว่คว้า

หากรู้ว่า วิธี แห่งการกระทำ นั้น มิถูกต้อง .....จำไว้ มันเป็นกรรม อย่าได้ ทำ ....

เกิดมา พ่อ แม่บอกว่า มิ มีอะไรเป็นของเราสักอย่าง ไม่ว่าเนื้อหนัง มังสา 

หรือ แม้แต่ เส้นผม สัก เส้นหนึ่ง..........ก้เปล่าเลย

พ่อแม่บอก ว่า ให้ หมั่น ทำดี  อย่าได้ มี อารมณ์ อิจฉาริษา  เพระนั่น มันเป็นไฟ แผดเผา ชีวิต และความรู้สึกของตัวเองให้ มอด ใหม้

แต่เล็ก ไม่รู้ หรอก ที่พ่อแม่ สอน นั่นหมายถึงอะไร

ตราบ เติบใหญ่ มีครอบครัว จึ่งจะรู้ว่า...สิ่งที่พ่อ แม่สั่งสอน

นั่นคือ การ อย่า ยึดติด กับ ข้าวของ หรือ แม้แต่ คู่ครอง

เค้ามาทีหลัง จะอยู่หรอืจะไป  มันขึ้นอยู่กับ กรรม และ เวรของเราเอง ....

ฉันไม่ค่อยเข้าใจ ว่าเพราะ อะไร ทำไม

ในชีวิตนี้ จำได้ ไม่ค่อย ทำ อะไรๆแพลงๆ  นะ แต่ แปลก 

ที่ มีคนคอย ทำร้าย คอยแต่ จะนินทา ว่า ให้ งงกับ สิ่งเหล่านี้จริง ๆ

ฉันทำ อะไรให้ เค้านะ ถึงได้คิด อะไรแปลก ๆ ....เค้าคิดอะไกฉันนะ  ไม่เข้าใจ

มันเป็นอะไรที่เจ็บปวด นะ ที่จะ รับรู้ว่า ....มีคนเกลียด ....

เออ  ไม่ได้ ทำไร ให้แต่เกลียด นี่ แปลกดี

แต่ ไม่ ว่ากันละนะ  เกิด มาเพื่อเกลียดกัน....

อโหสิกรรม นะ จะ หมั่น สวดมนต์ ให้คุณ คุณจะได้ หลุดจาก บ่วงกรรม แห่งความริษยา ซะ ที

เขียนเพื่อระบาย และคลายความทุกข์ เหล่านั้น

มันเป็นความเจ็บปวด ที่ไม่อยากได้  สักนิดเดียว


Pages:1234567
© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help