อัน.องค์พระปฏิมา...ยังราคิน
คนเรา หรือจะสิ้น.....................คนนินทา...และไม่จริงใจ
พี่อย่ามองที่ตัวเราเอง....ว่ามีแต่คนไม่รัก...และอย่าได้เรียกหาความรักนั้นจากใคร.......ตราบใดที่เค้ามิได้..สำนึกได้ด้วยตัวเอง......ความรู้สึกเหล่านี้ต้องมาจากพลังจากใจอย่างยิ่งยวดจึงจะถือว่า....สวยงามควรค่าแก่การเก็บรักษาไว้ในใจ....อย่าเศร้า อย่าเสียใจ และอย่านึกว่าจะมีใคร...นึกรังเกียจซิค่ะมันบั่นทอนความสุขในจิตใจ......
เมตตาต่อทุกสรรพสิ่ง.......ล้วนทำให้ใจของเรา ...มีความสุข
เจอ "ร่าง"....ของคนที่นอนตายอยู่ข้างถนน น้องยังยกมือไหว้....และอธิษฐานจิตใจขอให้สู่ที่สุขและสงบ
เจอ ขบวน ที่นำร่างของคนที่ไร้วิญญาณไปยังสุสาน........น้องยังต้องหยุดเพื่อทำความเคารพครั้งสุดท้าย....จะเป็นใครก็ตามแต่.....นั่นคือ....สิ่งที่ทำให้น้องรู้สึกมีความสุข... อาจจะ มีเพียงจิตของร่างที่นอนสงบนิ่งเท่านั้นที่มองเห็นการกระทำของเรา.....
สำหรับน้อง.........น้องไม่เคยมีคนรัก....และไม่ร่ำร้องให้เค้ามารัก...มาเหลียวหลัง...มอง
น้องทำได้แต่เพียง......ยืนมองเค้าเงียบๆ...อยู่ข้างหลัง....นั่นเป็นพอแล้ว...สำหรับเรา...
อัน.องค์พระปฏิมา...ยังราคิน