*.ป้ามิตา.*...ดาหลา & ปะการัง & วังบุปผา

นานมาก  แน่ะอิสระ แล้ว เหมือนนก มีปีก บินได้ไป ไกล โพ้น

ความสุขที่ ใครก็ยากจะเข้าใจ

สิ่งหนึ่ง ที่รอ คอยและรอคอย ด้วยใจจดจ่อ

เวลานานเหลือ เกินที่จะได้ สิ่งนี้ มาครอบครอง

เพิ่งรู้ว่า อยู่อย่างอิสระ มันเป็นอย่างไร

มันเหมือน นุ่น ลอยลม เหลิงลอย ไปในนภา อากาศ

มันเป็นความสุขที่อิ่ม เอม ในหัวใจ
ความหมองหม่นที่เกาะกินหัวใจ ได้ มะลาย หายไป กับสายลม และ วันเวลา
ขอบพระคุณ
ขอบคุณ พระเจ้า ที่ประทาน ...สิ่งที่ เราหวังไว้

ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ ๆ .....